Kobieta-heros w prasowej narracji dla Polek (1918–1939)
Woman-hero in the press narrative for Polish women (1918–1939)

Summary/Abstract: Celem artykułu jest ukazanie bohaterek (nie)obecnych w historii Polski i świata w perspektywie prasowej. Międzywojenne czasopiśmiennictwo adresowane do Polek było miejscem prezentacji postaci kobiecych w różnych wymiarach i przestrzeni. Chodziło w nim o: (1) rekonstrukcję udziału kobiet w dziejach Polski i powszechnych; (2) kształtowanie paradygmatu herstorii; (3) propagowanie udziału kobiet w walce politycznej; (4) promowanie sylwetek kobiet twórczych: artystek, badaczek naukowych, lekarek, nauczycielek, poetek i pisarek, prawniczek, sportsmenek; (5) kreowanie wizerunku kobiecego heroizmu codziennego, spełnianego w tradycyjnych rolach społecznych jako gospodyni domowej, matki, żony, ale też jako pracownicy. Przygotowując artykuł, wykorzystano metody jakościowej analizy treści prasowych oraz historyczno-krytycznej analizy literatury i źródeł. Wizja kobiety-herosa była uzależniona od ideowego i światopoglądowego profilu prasy. Periodyki katolickie, ale też chadeckie oraz endeckie, upowszechniały wiedzę o świętych Kościoła katolickiego, a także o władczyniach europejskich i polskich. W prasie o charakterze konserwatywnym i liberalnym dominowała tematyka bohaterek, uczestniczek zrywów niepodległościowych. Część zainteresowania poświęcano bojowniczkom o prawa kobiet. Natomiast w prasie lewicowej heroizm kobiet był identyfikowany z walką o byt rodziny, o godność pracy zarobkowej, o zniesienie nierówności społecznych i likwidację wykluczenia ze względu na płeć. Ponad podziałami ideowymi widoczna była wspólnota myślenia o edukowaniu czytelniczek. Redakcje prasy dla Polek zmierzały do upowszechnienia wzorców osobowych, spełniających funkcje wychowawcze wobec młodego pokolenia kobiet.

• Details
• Contents