Sigurnost građana u nedovršenoj državi : Srbija 2005
Security of citizens in an unfinished state: Serbia 2005

Contributor(s): Sonja Biserko (Editor)
Subject(s): Politics / Political Sciences, Politics, Law, Constitution, Jurisprudence, Constitutional Law, Criminal Law, Human Rights and Humanitarian Law, Civil Society, Governance, Public Administration, Security and defense, EU-Legislation
Published by: Helsinški odbor za ljudska prava u Srbiji
Keywords: Nationalism; Extremism; Human Rights; Political Transition; Minority Rights; European Integration
Summary/Abstract: Polazeći od političkog, društvenog i ekonomskog konteksta, opšte stanje ljudskih prava u Srbiji za 2005. godinu još uvek opterećuju problemi koji karakterišu društva sa jakim nacionalnim nabojem, ksenofobijom i neraščišćenim problemima prošlosti. Politička restauracija osnovnih načela Miloševićeve politike (nacionalizam, populizam, suštinsko nerazumevanja međunarodnog poretka i realnosti, opiranje promenama, marginalizovanje neistomišljenika i kritički nastrojenog dela javnosti, itd.), kao i tiha rehabilitacija socijalističkih kadrova (uslovljena podrškom SPS manjinskoj vladi, ali i ideološkim i drugim interesima), usporili su proces reformi i blokirali neophodno suočavanje sa prošlošću. Osim toga, Srbija je opterećena i porazom nacionalne politike i još uvek nerazrešenim državnim pitanjima: još nema novi ustav koji bi joj konačno odredio granice (status Kosova i Državne zajednice SCG rešavaće se 2006. godine) i definisao je kao modernu državu, a shodno tome nema ni potrebna državna obeležja kao što su himna, zastava i sl. Osnovni problemi koji karakterišu stanje ljudskih prava su marginalizacija manjina i odsustvo politike njihove integracije u širu ekonomsku i političku zajednicu (što se najočiglednije prelama u izrazito multietničkim sredinama, Vojvodini i u Sandžaku), nefunkcionisanje sudstva i njegova politizacija, instrumentalizacija medija za opstrukciju reformi, politička isključivost i netolerancija, odsustvo civilne (a i državne) kontrole nad radom obaveštajnih službi koje opterećuju politički i javni život, nedostatak političke volje za saradnju sa Haškim tribunalom i prihvatanje odgovornosti za rat i ratne zločine. U suštini, isključivost srbijnskog društva može se objasniti veoma niskom društvenom svešću, nacionalizmom koji je gotovo postao trajno stanje, kao i zbog nemoći da se artikuliše alternativa nacionalnom programu.

• Details
• Contents