აღმოსავლური ტექსტი როგორც მხატვრული რეფლექსიის დიალოგური სტრუქტურის რეკონსტრუქციის ინსტრუმენტი მიხეილ ლერმონტოვის გვიანდელ ლირიკაში
Oriental Text as a Tool for Reconstructing the Dialogical Structure of Artistic Reflection in the Late Lyrics of Mikhail Lermontov

Summary/Abstract: თანამედროვე თეორიულ წარმოდგენებს ხელოვნებისა და მხატვრული აზროვნების არსის შესახებ ახასიათებს დაუძლეველი ანტინომია. ერთი მხრივ, ხელოვნება გაიგება როგორც სამყაროს აღქმის განსაკუთრებული „უშუალობის“ გამოხატულება, და სწორედ ამაში არის დანახული სინამდვილის მხატვრული მოდელის სპეციფიკა. მეორე მხრივ, ამგვარი პირობითობა გაგებულია აგრეთვე როგორც პრინციპი, რომელსაც ეფუძნება თვითონ ხელოვნების არსებობის წესი. ამგვარად, მხატვრული რეალობა არის უშუალობა, რომელიც გამოხატულია სპეციფიკური – მხატვრული – პირობითობის საშუალებებით. პროცესი, რომლის დროსაც ცნობიერებაში შეთავსებულია როგორც რეალობის უშუალო ასახვა-განცდა, ასევე იმ ფორმების გაცნობიერება, რომლებშიც ეს უკანასკნელი ხორციელდება, ტრადიციულად განისაზღვრება როგორც რეფლექსია. ერთ-ერთ აქტუალურ ამოცანას წარმოადგენს მხატვრული ცნობიერების ჩამოყალიბების ლოგიკისა და რეფლექსიის როგორც ამ ცნობიერების თვითგანვითარების ერთ-ერთი პრინციპის კვლევა.

• Details
• Contents