Etatistički paternalizam ili samoupravljanje
Etatist paternalism or Self-management

Summary/Abstract: Sudeći po raspravama što se u nas u novije vrijeme vode u federativnom uređenju Jugoslavije, međurepubličkim odnosima i republičkoj državnosti pitanje o državi postalo je iznova kušnjom za mnoge marksiste. Situacija donekle podsjeća na vrijeme u kojem se Lenjin osjetio ponukanim napisati Državu i revoluciju, tu glasovitu antologiju marksističkih teorijskih pogleda na državu i polemiku sa svim »zaboravnim« marksistima tog vremena. Kao što su se u to vrijeme mnogi marksisti »spotaknu li« na pitanju o državi »zaboravivši« revolucionarni sadržaj i cjelovitost Marxove teorije, kao što su tada mnogi artificijelno razdvajali tu teoriju na »ono što je prihvatljivo« (Lenjin) i ono što valja bar prešutjeti, ako se već ne može izravno odbaciti, ta· ko i danas u našim raspravama o državi i državnosti mnogi »zaboravljaju «, prešućuju, ili u najboljem slučaju svode na razil).u frazeologije onaj »dio« marksizma, koji po njihovu mišljenju nije aktualan ili ne odgovara potrebama »sadašnjeg trenutka«. U nas se, naime, danas mnogo govori o jačanju i afirmaciji državnosti, spori o odnosu klasnog i nacionalnog u socijalističkoj državi(!), ističe se kako će država još dugo biti potrebna i pokušavaju se formulirati njeni »krupni zadaci«. »Zaboravlja« se, međutim, o kakvoj je državi u stvari riječ. »Zaboravljen« je ili je sveden na puku marksističku frazeologiju onaj bitni, revolucionarni »dio« marksističke teorije države kojim se ustanovljuje da je »proletarijatu potrebna samo država koja odumire, tj. koja je tako uređena da bi odmah mogla da odumire i da mora da odumire.«

• Details
• Contents