Aktywność fizyczna a dobrostan młodych osób w epoce cyfrowej
Physical activity and the well-being of young people in the digital age

Summary/Abstract: The development of digital technologies has significantly transformed the everyday practices of young people, fostering a sedentary lifestyle and reducing levels of physical activity. These phenomena are increasingly interpreted as manifestations of a sedentary lifestyle crisis, which may have adverse consequences for both physical and mental health. The aim of the study was to assess the current and expected well-being of young women and men in Poland aged 16–25, as well as to analyze the relationship between well-being and the level of physical activity in the context of a health-promoting lifestyle in the digital age. In particular, the study sought to determine whether meeting the World Health Organization’s recommendations for physical activity is associated with higher levels of well-being, and whether well-being assessments vary according to selected sociodemographic factors and experiences related to sports participation.Data were collected from a representative random–quota sample (by age, gender, education, region, size of place of residence, and occupational status) of adult residents of Poland (n = 1,042). Inclusion criteria comprised permanent residence in Poland and informed consent to participate in the study. The subsample of respondents aged 16–25 (n = 164) was selected for the purposes of the present analysis. The results presented in the article are based on this subsample and were obtained using the International Physical Activity Questionnaire (IPAQ) and the Cantril Ladder to assess subjective well-being.The results indicate that more than 40% of respondents do not meet the World Health Organization’s minimum recommendations for physical activity. Participants who met these recommendations exhibited significantly higher levels of both current and expected well-being. The level of physical activity was positively correlated with well-being, although this relationship was of moderate strength. Gender, place of residence, and educational and occupational status were found to have a significant impact on well-being, whereas level of education did not differentiate assessments of life satisfaction.The findings suggest that, despite observable limitations in physical activity, it cannot be unequivocally concluded that there is a widespread crisis of a health-promoting lifestyle among young people in Poland. Rozwój technologii cyfrowych w istotny sposób przekształcił codzienne praktyki młodych ludzi, sprzyjając siedzącemu trybowi życia oraz ograniczeniu poziomu aktywności fizycznej. Zjawiska te coraz częściej interpretowane są jako przejaw tzw. kryzysu siedzącego stylu życia, który może nieść negatywne konsekwencje dla zdrowia fizycznego i psychicznego. Celem badania było określenie poziomu bieżącego oraz prognozowanego dobrostanu młodych Polek i Polaków w wieku 16–25 lat, a także analiza zależności między dobrostanem a poziomem aktywności fizycznej w kontekście prozdrowotnego stylu życia w epoce cyfrowej. W szczególności badanie miało na celu ustalenie czy spełnianie rekomendacji Światowej Organizacji Zdrowia dotyczących aktywności fizycznej wiąże się z wyższym poziomem dobrostanu oraz czy jego ocena jest zróżnicowana ze względu na wybrane czynniki społeczno-demograficzne i doświadczenia związane z uprawianiem sportu.Dane zostały zebrane na reprezentatywnej, losowo-kwotowej próbie dorosłych mieszkańców Polski (n = 1 042), z uwzględnieniem takich zmiennych jak wiek, płeć, wykształcenie, region, wielkość miejscowości zamieszkania oraz status zawodowy. Kryteriami włączenia do badania były stałe miejsce zamieszkania w Polsce oraz wyrażenie świadomej zgody na udział w badaniu. Analiza wyników zaprezentowanych w artykule została przeprowadzona na wyselekcjonowanej podpróbie osób w wieku 16-25 lat (n = 164) z wykorzystaniem Międzynarodowego Kwestionariusza Aktywności Fizycznej (IPAQ) oraz drabiny Cantrila do pomiaru dobrostanu subiektywnego. Analizy statystyczne obejmowały testy korelacji oraz testy różnic międzygrupowych.Uzyskane wyniki wskazują, że ponad 40% respondentów nie spełnia minimalnych zaleceń Światowej Organizacji Zdrowia dotyczących aktywności fizycznej. Osoby realizujące te rekomendacje charakteryzowały się istotnie wyższym poziomem zarówno bieżącego, jak i prognozowanego dobrostanu. Poziom aktywności fizycznej był dodatnio skorelowany z dobrostanem, choć zależność ta miała umiarkowaną siłę. Istotne znaczenie dla poziomu dobrostanu miały płeć, miejsce zamieszkania oraz status edukacyjno-zawodowy, natomiast poziom wykształcenia nie różnicował ocen zadowolenia z życia. Wyniki sugerują, że pomimo zauważalnych ograniczeń aktywności fizycznej nie można jednoznacznie stwierdzić istnienia powszechnego kryzysu prozdrowotnego stylu życia wśród młodych ludzi w Polsce.

• Details
• Contents