Nauczanie gatunków planowania. Planowanie nauczania i jego opis w argentyńskiej edukacji nauczycieli akademickich: analiza włączenia do programów nauczania
Teaching planning genres in Argentine university teacher education: Analysis of inclusion in curricula

Summary/Abstract: Teaching planning involves a set of procedures and practices through which pedagogical intentions are articulated and enacted. In these processes, teaching planning genres (TPGs)—such as lesson plans, teaching sequences, curriculum designs, and course syllabi—play a central role. Despite their importance for didactics and teacher education, little research has examined how these genres are taught, read, and written in university teacher-training programs. This article reports on the documentary component of a mixed-methods study and analyzes the inclusion of TPGs in 66 pedagogical training course syllabi from an Argentine public university. Using a combination of corpus analysis and descriptive statistics, the study identifies the types of TPGs most frequently incorporated—lesson plans (76%), provincial curriculum designs (55%), teaching sequences (30%), and study plans (9%)—and characterizes three modalities of inclusion across courses: no inclusion, peripheral inclusion, and central inclusion. The findings show that pedagogical training subjects tend to integrate TPGs more systematically than disciplinary subjects, revealing institutional and curricular patterns that shape how future teachers learn to read and write the professional genres of teaching. The article discusses the pedagogical implications of these patterns for teacher education and highlights the need to strengthen explicit instruction in the linguistic and epistemic dimensions of planning genres. Planowanie nauczania obejmuje zestaw procedur i praktyk, dzięki którym realizowane są zamierzenia pedagogiczne. W procesach tych kluczową rolę odgrywają rodzaje planów nauczania (TPG), takie jak scenariusze lekcji, sekwencje nauczania, projekty programów nauczania i sylabusy kursów. Pomimo ich znaczenia dla dydaktyki i kształcenia nauczycieli, niewiele badań dotyczyło sposobu nauczania, czytania i pisania tych rodzajów dokumentów w ramach uniwersyteckich programów kształcenia nauczycieli. Niniejszy artykuł przedstawia część dokumentacyjną badania opartego na metodach mieszanych i analizuje uwzględnienie TPG w 66 programach nauczania pedagogicznego argentyńskiego uniwersytetu publicznego. Wykorzystując połączenie analizy korpusu i statystyki opisowej, w badaniu zidentyfikowano najczęściej wykorzystywane rodzaje TPG – plany lekcji (76%), projekty programów nauczania na poziomie prowincji (55%), sekwencje nauczania (30%) i plany studiów (9%) – oraz scharakteryzowano trzy sposoby włączania tych elementów do kursów: brak włączenia, włączenie peryferyjne i włączenie centralne. Wyniki pokazują, że przedmioty pedagogiczne mają tendencję do bardziej systematycznego włączania TPG niż przedmioty dyscyplinarne, ujawniając wzorce instytucjonalne i programowe, które kształtują sposób, w jaki przyszli nauczyciele uczą się czytać i pisać profesjonalne gatunki dydaktyczne. Artykuł omawia pedagogiczne implikacje tych wzorców dla kształcenia nauczycieli i podkreśla potrzebę wzmocnienia wyraźnego nauczania w zakresie językowych i epistemicznych wymiarów gatunków planowania.

• Details
• Contents