Dokąd jedzie mały domek? – historie dzieci a historie wygenerowane za pomocą AI
Where Is the Little House Headed? – Narratives by Children and Those Generated by AI

Summary/Abstract: The study aims to identify the ways of narrative building based on a selected frame – an illustration from “The Little House” book, authored by Virginia Lee Burton. The performed iconotext analysis initiated an attempt to answer the question of how the story’s protagonist and space elements were constructed (and hence the search for the referenced categories in the narratives analysed for the sake of this publication). The article summarises twenty-five stories authored by children (6–7 years old) and fifty narratives generated with the ChatGPT 4.0 language model. The study was conducted within a qualitative paradigm, using a participatory observation perspective. The material for the study (preceded by an iconotext analysis) was collected during workshops in a kindergarten group in a community primary school and among year one pupils in a public primary school. Both schools operate in a big Polish city (population over 500,000). The analysis revealed a tendency to anthropomorphise the Little House and assign its agency (contradicted with a passive attitude in the original version) – both in children’s narratives and in the language model-generated ones. The differences occurred in the spatial context – children’s narratives were deeply rooted in everyday experiences. AI-generated stories, in turn, were more diversified and schematic, with a tendency to moralisation and philosophical generalisation. The confrontation of children’s narratives with the AI-generated narratives revealed the potential and limitations of the language model, including but not limited to understanding and interpreting the visual nuances. Celem badań uczyniono próbę identyfikacji sposobów budowania narracji w oparciu o wybrany kadr - ilustrację z książki „The Little House” Virginii Lee Burton. Przeprowadzona analiza ikonotekstu zainicjowała próbę odpowiedzi na pytania: w jaki sposób konstruowany był główny protagonista opowieści oraz elementy przestrzeni (i tym samym poszukiwanie wymienionych kategorii w analizowanych na potrzeby niniejszej publikacji narracjach). W artykule zestawiono 25 historii autorstwa dzieci (w wieku 6-7 lat) oraz 50 narracji wygenerowanych przy pomocy modelu językowego ChatGPT 4.0. Badania usytuowano w paradygmacie jakościowym, wykorzystując perspektywę obserwacji uczestniczącej. Materiał do badania (poprzedzonego analizą ikonotekstu), zgromadzono podczas warsztatów przeprowadzonych w oddziale przedszkolnym w społecznej szkole podstawowej oraz w klasie I w publicznej szkole podstawowej. Obie placówki mieszczą się w dużym polskim mieście wojewódzkim (powyżej 500 tysięcy mieszkańców). Analiza ujawniła tendencję do antropomorfizowania tytułowego Domku, nadawanie mu sprawczości (przeciwstawianej biernej postawie w oryginalnej wersji) – zarówno w narracjach dziecięcych, jak i w wygenerowanych za pośrednictwem modelu językowego. Różnice wystąpiły w kontekście przestrzennym – narracje dzieci były silnie zakorzenione w codziennych doświadczeniach, natomiast opowieści AI charakteryzowały się większą różnorodnością, schematycznością oraz tendencją do moralizowania i filozoficznych uogólnień. Zestawienie dziecięcych narracji z tekstami wygenerowanymi przez AI ukazało zarówno potencjał modelu językowego, jak i jego ograniczenia – szczególnie w zakresie odczytywania i interpretowania wizualnych niuansów.

• Details
• Contents