Pedagogika pamięci w perspektywie działalności organizacji „Oneg Szabat”
Pedagogy of remembrance in the perspective of the activities of the „Oneg Shabbat organisation”

Summary/Abstract: The article deals with the pedagogy of remembrance in the perspective of education through participation in learning about events, places and people directly related to them. The pedagogy of remembrance responds to the needs of European societies to consolidate democratic attitudes. The text describes selected issues related to the activity of the Oneg Shabbat organisation, thanks to which the memory of Jews enslaved in the Warsaw Ghetto and their death in extermination camps was preserved. The organisation took up the fight against the Germans with intellectual resistance and work. The Warsaw Ghetto Underground Archive created by it is the most important testimony to the Holocaust. One of the aims of this article is to disseminate knowledge about the Archive and its creators. Their work did not stop even when hundreds of thousands of Jews - including some members of the Archive itself - were deported from the Warsaw Ghetto to Treblinka in the summer of 1942. The numerous documents collected by the archive's staff provide important testimony to both the depth of suffering and the rich quality of life for Jews throughout Poland, and Warsaw Jews in particular, under Nazi occupation. They testify to the fact that alongside hunger and constant suffering, the Jews in the Warsaw Ghetto led a rich spiritual life. They showed determination and courage, which give symbolic joy of victory over the oblivion and anonymity of the victims of the Shoah.Artykuł dotyczy pedagogiki pamięci w perspektywie wychowania poprzez uczestniczenie w poznawaniu wydarzeń, miejsc i ludzi bezpośrednio z nimi związanych. Pedagogika pamięci odpowiada na potrzeby europejskich społeczeństw w zakresie utrwalania postaw demokratycznych. Tekst opisuje wybrane zagadnienia związane z działalnością organizacji Oneg Szabat, dzięki której została zachowała pamięć o Żydach zniewolonych w warszawskim getcie i ich śmierci w obozach zagłady. Organizacja podjęła walkę z Niemcami intelektualnym oporem i pracą. Stworzone przez nią Podziemne Archiwum Getta Warszawy jest najważniejszym świadectwem Holokaustu. Jednym z celów artykułu jest upowszechnianie wiedzy o Archiwum i o jego twórcach. Ich praca nie ustała nawet wtedy, gdy setki tysięcy Żydów - w tym kilku członków samego archiwum - zostało deportowanych z warszawskiego getta do Treblinki latem 1942 roku. Liczne dokumenty zgromadzone przez pracowników archiwum stanowią ważne świadectwo zarówno głębi cierpienia, jak i bogatej jakości życia Żydów w całej Polsce, a w szczególności Żydów warszawskich, pod okupacją nazistowską. Świadczą one o tym, że obok głodu i ciągłego cierpienia, Żydzi w getcie warszawskim prowadzili bogate życie duchowe. Wykazali się determinacją i odwagą, które dają symboliczną radość ze zwycięstwa nad niepamięcią i anonimowością ofiar Szoa.

• Details
• Contents