ДОГАЂА СЕ СВАКАД И СВУДА
IT HAPPENS EVERYTIME AND EVERYWHERE

Summary/Abstract: U knjizi Katrin Nogret Opustošeni pejzaži, čitavo jedno poglavlje naslovljeno „Nemoguć smeh“, posvećeno je „nestanku smeha u modernom zapadnom pozorištu“. „Ugašen je, reći će ona, razoran smeh jednog Aristofana ili jednog Molijera, koji je, osim razveseljavanja gledalaca, imao i funkciju razobličavanja i borbe, u odnosu na društvene nepravde i ljudske poroke.“ Strah od smrti, individualne i masovne, panika kao preovlađujuće ljudsko stanje koje diktira socijalna situacija, učinili su da se izgubi poverenje u „isceliteljski i pobednički smeh“. No, rekli bismo da to nisu jedini razlozi potiskivanju komičnog sa scene. Ostavimo li po strani autoritarne sisteme kojima je dobro poznata subverzivna snaga podsmeha i zato od njega najviše i strepe, ostaje nam politička korektnost, kao zapadnjačka tvorevina, koja preti da uništi ne samo iskrenost no i ljudsku hrabrost. Strah od potencijalne okrutnosti komičnog trivijalizuje komičke teme, uvodi nove kodove „doličnosti“, protivi se uopštavanju na kojem je ranije počivala komediografska tipologija i tako menja zakone žanra koji su počivali na ogrešenju o ustaljen red stvari.

• Details
• Contents