Film i jezik
Film and language

Summary/Abstract: Ovo izlaganje biće torzično. Trup bez udova, ili, pak, njegov amputirani dio, ali bez trupa. Kažem: amputirani dio, zato što je torzo samo fragment tijela-figure, čiji podrezani ekstremiteti, izbočine, kao što su to, na primjer, ruke, noge, glava – dijele sudbinu njegovih svojstava kao homogenih i cjelovitih fragmenata. Posezanje za jednom prostornom, likovnom metaforom da bi se, u ovoj prilici, odredio domašaj govora o filmu i jeziku, može izgledati neprikladno, pa čak i neodmjereno, pogotovo u kontekstu razgovora o savremenim tendencijama u filozofiji jezika. Međutim, ako se ima u vidu činjenica da ova metafora nema drugu svrhu, nego da suprotstavi dva vida reduciranog ili fragmentarnog diskursa – tezični i torzični, onda bi time utisak neprikladnosti mogao biti, ako ne sasvim izbjegnut, a ono barem umanjen. Naime, tezični diskurs ili tekst, ako pod ovim pojmom mislimo isto ono što i Luis Hjemslev – svaki značenjski proces, bez obzira da li je on lingvistički, nelingvistički ili i jedno i drugo – iako reduciran i tekstualno okljaštren i zgusnut, ipak globalnu poruku, koju svlači do gola, nosi i čuva u sebi; torzični, nasuprot tome, iako homogen i kontinuiran u svom tekstualnom postavu, globalnu poruku, koja je u tijelu teksta, isjeca, amputira, ili podrezuje.

• Details
• Contents